Bambilië (een Bambilisch volksverhaal) 

Kristar

Kristar is een klein grensdorpje en dat heb je vast wel al gelezen. Er wonen mensen uit allerlei landen en die hebben natuurlijk ook allemaal hun eigen culturen. Soms levert dat problemen op, als ze elkaar niet goed begrijpen. Maar normaal is het leuk en gezellig om met al die verschillende mensen te praten en als ze op een zomeravond weer een gezellig bij elkaar zitten is er altijd wel iemand die zich een spannend avontuur herinnert. 

-Het Verhaal van Jan de Manke      (door Tweety)

Jan de Manke is een vriendelijke grenswachter in Kristar. Voor Jan is dit een erebaantje. Eigenlijk was zijn naam Jan de Munt, maar Jan liep met een loopkruk want hij had maar een been en daar had hij dan ook zijn bijnaam aan te danken. Lopen was best wel moeilijk maar staan dat ging wel. Hij had namelijk niet alleen maar één been maar hij had ook een grote voet, maatje stoomboot zoals wij dat noemen. Vroeger was hij het niet, maar nu is Jan apetrots op zijn bijnaam. Hij heeft zelfs een bord met die naam erop laten maken en dit bord heeft hij boven de deur van het grenshuisje, waar Jan nu woont, laten opgehangen.
Nee, vroeger toen hij nog een kind was hij er niet zo blij mee. Hij kon er toch niets aan doen dat hij maar met een been geboren was. Overal werd hij toen geplaagd: Hé mankie, waarom heb je maar één sok aan? of: Ben je soms een schoen verloren?
Nee dat was echt niet leuk, maar daar dacht Jan nu niet meer aan. Hij had ze allemaal laten zien wat hij kon en durfde en nu was iedereen heel erg trots op hem.

Op een dag toen Jan net 10 jaar was geworden was het gebeurd: Hij had het dorp gered. Hij kon het zich nog herinneren alsof het gisteren was.

 Kristar had een speciale positie als grensplaats. Ze hadden de prijs van "Beste grenswachters van Bambilië" gekregen. Smokkelaars en dieven bijvoorbeeld hadden geen kans de grens over te komen. Als ze aan de grens hun neus lieten zien werden ze meteen opgepakt of terug gestuurd. Deze prijs was een prachtige met de hand gesneden houten grenspaal, gesneden uit het hout van de Warbosser Eik. Dit is een hele goede diepbruine houtsoort die jaren buiten kan staan zonder dat het hout slecht wordt en geverfd moet worden. Deze prijs, de grenspaal, had een speciaal plekje gekregen op het stoepje tussen de grens, het grenshuisje en de rivier de Jocht. De grenspaal was heel mooi en was van ver af te zien. hij was zo mooi dat mensen die met de boot langskwamen over de rivier hem probeerden aan te raken en daardoor sommige boten bijna zo scheef gingen dat ze vol water liepen. En toen.....

Op een lekkere zonnige dag was in Keverkapelle een gigantisch muziekfestival, met bekende artiesten van over de hele wereld. Dit festival had 3 dagen geduurd en bijna iedereen was er naar toe, ook de meeste mensen uit Kristar. De laatste dag van het festival zou de Haverhoekse Rockgroep "Gebak" optreden en het was dan ook heel stilletjes in Kristar, de terrasjes waren leeg en de slager zat van verveling een van zijn worsten op te eten. 

Een groep van de artiesten, ik geloof "botste-hie-botste-dao", die eerder die dag op het festival hadden opgetreden moest dringend naar huis en dus waren ze op weg naar huis met een grote vrachtwagen met al hun spullen. De chauffeur van de vrachtwagen had de radio opstaan en zo konden ze toch nog naar het optreden van "Gebak" luisteren. Nou niet alleen luisteren, ook volop meezingen natuurlijk. En.. net bij de grens in Kristar toen iedereen meeklapte met de drumsolo van de hit "vlieg-eruit" gebeurde het, direct onder de ogen van Jan. Ze haalden de bocht niet en botsten tegen de grenspaal. Boemmmm, pleng, beng... daar ging de grenspaal, twee keer over de kop en plets... in het water.

Vervolg:

Oh oh, dat was paniek, de auto was niet kapot, de artiesten hadden niets, maar de paal... help... onze paal. Hij dreef met grote snelheid stoomafwaarts en dat was dus in de richting van de zee. Als die daar terechtkwam vonden ze hem natuurlijk nooit meer terug. Nu lag er nog maar een bootje aan de kant. Met de andere bootjes waren de mensen waarschijnlijk naar het festival gegaan. 
En zoals vaker gebeurt, niemand deed iets, niemand zeg je, toch wel: Jan hompelde zo snel hij kon naar de boot, maakte het touw los en liet zich er gewoon invallen, terwijl de boot achter grenspaal aandreef.

De kabouters en de Esta's:   L euk toch of niet soms?
Actief en leerzaam bezig zijn is belangrijk ook voor die van ....?

Ben je tussen de 7 en 10 jaar, hebt zin, interresse in scouting of je ouders willen meer gedetaileerde informatie kom eens langs bij Scouting Hedwig in "De Knoup" , stuur eens een E-Mail naar  scouting-hedwig@Home.nl of bel met 045-5241054.   

De grens van Kristar  Vogelhuisjes maken    Nu zijn ze klaar   Excursie dierenarts in Wijnandsrade voor   het insigne dierenvriend   Scoutifestatie    laten we even helpen     Zelf broodjes maken

© 2006 Scouting Hedwig Nuth